Battling Nelson
Battling Nelson (właśc. Oscar Mattheus Nielsen, ur. 5 czerwca 1882 w Kopenhadze, zm. 7 lutego 1954 w Chicago[1]) – duński bokser, zawodowy mistrz świata kategorii lekkiej.
Jako bokser był znany ze swojej nieustępliwości i odporności na ciosy. Dysponował też bardzo mocnym ciosem. Jego ulubionym uderzeniem był hak bity w okolice wątroby przeciwnika[2].
Urodził się w Kopenhadze, ale jako dziecko wyemigrował z rodzicami do Stanów Zjednoczonych i wychował się w Chicago. Pierwszą walkę zawodową stoczył w 1896. W 1904 pokonał m.in. Aurelio Herrerę[3] i Young Corbetta II[4], a 20 grudnia tego roku zmierzył się w San Francisco z Jimmym Brittem o tytuł „białego” mistrza świata wagi lekkiej (mistrzem był czarnoskóry Joe Gans). Britt wygrał po 20 rundach na punkty[5]. W 1905 Nelson ponownie pokonał Young Corbetta II, stoczył walkę no decision z Abe Attellem, a po dwóch kolejnych walkach znokautował Jimmy'ego Britta w 18. rundzie 9 września 1905 w Colma i odebrał mu mistrzostwo białej rasy w wadze lekkiej[6]. W marcu następnego roku stoczył walkę no decision z Terrym McGovernem.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Gans-Nelson_fight%2C_commemorative_marker.jpg/300px-Gans-Nelson_fight%2C_commemorative_marker.jpg)
3 września 1906 w Goldfield w Nevadzie Nelson zmierzył się o tytuł uniwersalnego mistrza świata z Joe Gansem. Promotorem tego pojedynku był Tex Rickard. Gans dominował w walce, mając dwukrotnie Nelsona na deskach. W 33. rundzie Gans złamał prawą rękę, ale kontynuował pojedynek. Nelson nie widział na lewe oko i obficie krwawił, gdy w 42. rundzie celowo uderzył Gansa poniżej pasa i został zdyskwalifikowany. Był to najdłuższy pojedynek o tytuł mistrza świata w historii walk według Queensberry Rules[2][7][8].
Nelson stracił tytuł mistrza białej rasy 11 lipca 1907 po porażce na punkty z Brittem[9], a w 1908, po stoczeniu czterech walk (w tym no decision z Brittem i remisie z Attellem) zmierzył się 4 lipca w Colma w rewanżowej walce z Gansem. Tym razem Nelson zwyciężył przez nokaut w 17. rundzie i został nowym mistrzem świata[10]. Zwyciężył Gansa również w kolejnej walce 9 września tego roku, tym razem przez nokaut w 21. rundzie[11]. W tym czasie Gans odczuwał już skutki gruźlicy, na którą zmarł w 1910.
W obronie tytułu Nelson w 1909 wygrał przez techniczny nokaut z Dickiem Hylandem w 23. rundzie[12] i z Jackiem Cliffordem w 5. rundzie[13]. 13 lipca tego roku w Los Angeles stoczył walkę no decision z Adem Wolgastem, która zdaniem prasy wygrał Wolgast. Ponieważ jednak pojedynek nie zakończył się przed czasem, tytuł zachował Nelson[14]. Po pokonaniu Eddiego Langa w styczniu 1910 Nelson ponownie zmierzył się z Wolgastem 22 lutego tego roku w Richmond. Stawką był tytuł mistrza świata. Pojedynek został zakontraktowany na 45 rund. Początkowo Nelson przeważał, ale później wskutek ciosów Wolgasta coraz gorzej widział. W 40 rundzie sędzia wstrzymał walkę ogłaszając zwycięstwo Wolgasta[2][15].
Nelson kontynuował karierę bokserską przez następne siedem lat. Wśród jego licznych walk można wymienić przegraną przez nokaut z Owenem Moranem w 1911 i walkę no decision z Adem Wolgastem w 1913, którą zdaniem prasy wygrał Wolgast. 17 kwietnia 1917 w Saint Louis Nelson spróbował odebrać Freddiemu Welshowi tytuł mistrza świata w wadze lekkiej w walce no decision, ale nie udało mu się pokonać czempiona przez czasem, Zdaniem prasy w tym pojedynku zdecydowanie przeważał Welsh[16]. Była to ostatnia walka zawodowa Nelsona.
Później Nelsonowi się nie powodziło i zmarł w 1954 w biedzie. Został wybrany w 1992 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy[17].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ "Battling" Nelson (Oscar Mattheus Nielsen) (the "Durable Dane") [online], The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ a b c Mike Casey , From Hell: Battling Nelson in the Old West [online], boxing.com, 3 sierpnia 2012 [dostęp 2015-03-28] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1904-09-05 (130lbs) Battling Nelson w pts 20 Aurelio Herrera, Montana AC Arena, Butte, Montana, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1904-11-29 (130lbs) Battling Nelson w rtd 10 (20) Young Corbett, Woodward’s Pavilion, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1904-12-20 (133lbs) Jimmy Britt w pts 20 Battling Nelson, Mechanics’ Pavilion, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1905-09-09 (133lbs) Battling Nelson w co 18 (45) Jimmy Britt, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1906-09-03 (133lbs) Joe Gans w disq 42 (finish) Battling Nelson, The Arena, Goldfield, Nevada, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Monte D. Cox , Joe Gans, The Old Master....“He Could Lick Them All On Their Best Day!” [online], Cox's Corner Profiles [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1907-07-31 (133lbs) Jimmy Britt w pts 20 Battling Nelson, The Auditorium Rink, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1908-07-04 (133lbs) Battling Nelson w co 17 (25) Joe Gans, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1908-09-09 (133lbs) Battling Nelson w co 21 (45) Joe Gans, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1909-05-29 (133lbs) Battling Nelson w rsc 23 (45) Dick Hyland, Mission Street Arena, Colma, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1909-06-22 (133lbs) Battling Nelson w rsc 5 (15) Jack Clifford, The Arena, Oklahoma City, Oklahoma, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1909-07-13 (133lbs) Battling Nelson nd-l pts 10 Ad Wolgast, Naud Junction Pavilion, Los Angeles, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1910-02-22 (133lbs) Ad Wolgast w rsc 40 (45) Battling Nelson, Point Arena, Richmond, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Barry J. Hugman , 1917-04-17 Freddie Welsh nd-w pts 12 Battling Nelson, Future AC, St Louis, Missouri, USA - WORLD [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- ↑ Battling Nelson [online], International Boxing Hall of Fame [dostęp 2015-03-28] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 198-199. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.).
- Mike Casey , From Hell: Battling Nelson in the Old West [online], boxing.com, 3 sierpnia 2012 [dostęp 2015-03-28] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02] (ang.).
- Battling Nelson [online], International Boxing Hall of Fame [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- "Battling" Nelson (Oscar Mattheus Nielsen) (the "Durable Dane") [online], The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- Wykaz walk zawodowych Nelsona [online], boxrec.com [dostęp 2015-03-28] (ang.).
- Battling NELSON [online], Sport & Note [dostęp 2015-03-28] (ang.).